Milieucafé 23 maart 2017

Hans d'Olivat

Dichter bij het publiek

Hij was de afgelopen tien jaar al vaker in het Milieucafé en schreef enkele gedichten speciaal voor de gelegenheid. Het poëem over de gierzwaluw werd in februari 2009 enthousiast ontvangen. Hans d'Olivat (1968) vertaalde songteksten van Elvis Presley, Bruce Springsteen en Meatloaf. Landelijke bekendheid verwierf hij door met Def Americans op te treden in een theatershow over Johnny Cash. In zijn woonplaats Tilburg wordt hij gewaardeerd door zijn lidmaatschap van kunstenaarscollectief Tilburg Cowboys.

Vandaag treedt hij op als dichter en daarnaast is hij jurylid voor een gedichtenwedstrijd waaraan het publiek kan deelnemen. Hans begint met luidkeels de zieke Frank van Pamelen beterschap te wensen. Er gaat een grote kaart rond die gretig getekend wordt. Hans leest wat voor uit eigen werk. De opening van de fietstunnel naar de spoorzone inspireert hem tot een ballade over Manus van over het spoor. Het gedicht wortelt in de tijd dat het spoor nog echt voor een gespleten Tilburg stond. Hans haalt de tijd terug van de stoomtrein, en het wachten voor de spoorbomen. "Manus kwam van gene kant – omdat hij daar toevallig was geboren." Hij droeg het 'Noord/Zuid Poëem' afgelopen herfst ook voor tijdens het Tunnelfest bij de opening van de Willem II-passage.

Dan komt Hans met een bekentenis: hij mag dan wel als vervanger van Frank van Pamelen in het Milieucafé optreden, feitelijk weet hij niets van circulaire economie. "Gelukkig komt er na de Week van de Poëzie een Week van de Eenzaamheid. Daar ben ik blij mee want dan kan ik gewoon eens lekker thuis gaan zitten en wat bijlezen. Ik weet wel dat de letters van het alfabet een circulair karakter hebben, want die worden eindeloos hergebruikt in boeken."

Wedstrijd
We komen op de wedstrijd. De opgave is eenvoudig: gewoon een vierregelig rijmpje maken – over circulaire economie. Een rijmpje, het woord zegt het al, rijmt. Wat is rijm? Als de uitgang van een woord, vanaf de laatste beklemtoonde klinker hetzelfde klinkt. Als voorbeeld projecteert Hans een zelfverklarend sonnet op het doek.

Sonnet

Het rijmwoord dat als eerste komt heet A
De tweede volgt erop en is dus B
Hoera! Die doen we feestelijk x twee
En raad eens waar ik nu op rijmen ga

Ik houd het leuk, het is hier geen dictee
Ik wissel A met B, etcetera
Aldus ontstaat vanzelf een rijmschema
Begrijp je wel? Dan gaan we nu naar C

C laten we rijmen op servet
Waarom niet; het kan, dus mag van mij
Of rijm je liever op een frietje met?

Nu maken dat ik er een eind aan brei
Het einde van het rijm komt naderbij
En voor je 't weet heb je een PrachtSonnet

Ter lering en vermaak volgt ook nog een Ollekebolleke – een dichtsoort waar Frank van Pamelen, Drs P en Ivo de Wijs bedreven in waren.

OllekeBolleke

Doe eens een driekwartsmaat:
Inhaken, meedeinen
Heus niet zo moeilijk
Probeer het nu maar

Zoek naar een woord vol van
Zeslettergrepigheid
Eén keertje rijmen…
[En u bent al klaar]

Waarna het woord is aan het publiek. Na de pauze blijkt er een tiental gedichten te zijn ingeleverd. Hans vindt het meer dan verwacht en de kwaliteit is ook beter dan verwacht.

Nummer 3 is van de hand van ene Bert.

Circulaire economie:
Waar 't over gaat, kweet 't nie
Morgen vragen aan mijn oom
Hij is huishoudeconoom

Van leven in de bijstand
Heeft hij echt verstand
Dat heeft hij onder de knie
Circulaire economie…

Nummer 2 is van Mies, een persoonlijke bekende.

De opdracht die we krijgen
Een gedicht over circulaire economie,
Dat doe je zomaar niet 1-2-3
Zeker niet in een regel of vier

En als verboden vruchten kiezen we vijgen

De winnaar is, indachtig het Boekenweek thema Verboden vruchten, een werk van Marjet:

De schaamluis

Een stukje stadsnatuur in huis
Voor de meeste mensen is dat niet pluis
Maar Rob V houdt hier een pleidooi
Voor de bescherming van dit dier
Dat zich liefst ophoudt in een harige plooi

De oproep was, lever in, hier!
(En het liefst een stuk of vier)

De winnaar houdt er een boek van Rob Vereijken aan over. Hans sluit af met het kortste rijmpje van de avond:

Leve de kers
Leve de aardbei
Als ik ze eet
Wil ik er taart bij

En dat is een mooi moment om over te gaan naar het Environmental Lounge Cafe.

 


Volgend artikel: André van den Boogaart


Foto's: Wendy Presser

Verslag: Hans van den Berk