Miet en het milieu

 

Miet van PuijenbroekZondag 8 maart was de feestelijke onthulling van het standbeeld voor Miet van Puijenbroek, de Tilburger van de 20ste eeuw.  Dagelijks hebben we in het Brabants Dagblad kunnen lezen over al haar verdiensten op het gebied van sociale zaken, cultuur, onderwijs en werkgelegenheid. Eén terrein kwam daarbij niet aan bod, te weten het milieu. Maar ook hier had Miet op haar geheel eigen wijze een inbreng.

Het was 1982. In Moerenburg, aan de Spoorlaan en in de Sint Josephstraat waren onlangs grote aantallen vaak waardevolle bomen gekapt. De Milieuwerkgroep WNM trok aan de bel bij de gemeente. Maar die verklaarde hier niets aan te kunnen doen omdat er geen kapverordening was.  En zo'n verordening zou er wat betreft de gemeente ook niet komen omdat zoiets "niet voorzien was in de meerjarenbegroting 1982-1985 en de bijstelling van de beleidsschets 1983-1985".

Hoogste tijd voor maatregelen dus. De WNM begon brieven te schrijven aan de raad en stapte ook naar de pers. Dank zij de inbreng van enkele raadsleden kwam er uiteindelijk een voorstel voor een kapverordening  op de agenda van de raad. Collega WNM-er Paul van Rijswijk en ik lobbyden nog eens flink bij raadsleden en maakten gebruik van het spreekrecht tijdens de commissievergadering. En vervolgens was het wachten op hoe de stemming zou uitvallen in de raad.

Dat links voor was en de VVD tegen, wisten we wel. Maar hoe zou het CDA stemmen? Het leek meteen al niet goed te gaan. Ene mevrouw van Bavel van  het CDA was in de commissie nog wel enthousiast, maar was door fractiegenoten omgepraat en was nu opeens tegen.  Nadat er 36 stemmen waren uitgebracht bleken 18 raadsleden voor te zijn en 18 tegen. Nog één raadslid moest een stem uitbrengen.  Miet van Puijenbroek! Haar stem zou beslissend zijn maar hoe zou ze stemmen?  Gespannen keken we vanaf de  publieke tribune toe. Miet nam er de tijd voor en kwam met een stemverklaring. "Voorzitter, het is net als met hondenpoep. Je kunt regelen wat je wilt maar het haalt toch niks uit." Dat leek niet goed te gaan: die kapverordening konden we wel vergeten. Maar Miet vervolgde: "En daarom voorzitter, stem ik…. vóór!"

Beduusd maar vooral opgelucht keken we elkaar op de publieke tribune aan: ook de gemeente Tilburg had nu eindelijk een kapverordening.

Frans de Laat
6 maart 2009