2014

Mario Jacobs over het Tilburgse Stadsbos

Het begrip Stadsbos bestaat nog maar kort maar begint al een begrip te worden. Het idee voor het omvormen van de Kaaistoep en omstreken tot het grootste stadsbos van Nederland werden in het café van november 2013 gepresenteerd. Het gebied is nu saai want je kunt er niet in; het barst er van het prikkeldraad. Doodlopende paden en saaie bossen doen de rest. Mensen gaan daarom maar naar de Kampina aan de andere kant van de stad. Maar ook daar is het saai want je mag er niks.

Het plan voor het stadsbos voorziet in betere natuur, een leuke kroeg en mogelijkheden om te sporten. Een bos om te gebruiken dus, waar mensen ook nog geld kunnen verdienen en waar de natuur opbloeit. De gemeenteraad en het college omarmden het concept en dus zijn we benieuwd wat de nieuwe GroenLinks wethouder Mario Jacobs van plan is te gaan doen. Zijn wittebroodsweken zitten er immers op.

De wethouder verklaart dat hij het gebied maar heel vluchtig kende. Maar daar is recent verandering in gekomen... Hij heeft inmiddels een rondleiding gemaakt met gemeentelijk projectleider Paul van Hoesel. "En toevallig heel recent met een presentator van het Milieucafé..."

De twee mannen (Frans Post was de rondleider) blijken zich goed geamuseerd te hebben. De wethouder was verbaasd te zien dat er een uitkijktoren was gemaakt waar geen pad naartoe liep. En beiden hadden bij de Oude Leij een bijzondere ervaring toen ze bijna met geweld van een reepje grond werden verwijderd door een man met hond.

Ommetjes
Verder maakten de hekken indruk. "Hekken in alle soorten en maten; ik zou er honderden dia's van kunnen maken." Jacobs zag zelfs NAVO prikkeldraad met scheermesjes. "Daar schrok ik wel van. Je beschermt wel de natuur maar daar is dan ook alles mee gezegd."
Bizar was ook de schrikdraad want er komt geen levend wezen. En men is ook nog weggejaagd bij een bordje Verboden Toegang. "Inderdaad stonden we daar een hele meter achter. Zoiets moet je ook niet doen."

Ter zake. Post herinnert eraan dat de ommetjes in Paradox besproken zijn. Een goedkope quick win waar mensen direct profijt van hebben. Wanneer gaan we daarmee beginnen?
"Dit jaar sowieso," belooft Mario. "En zoals beloofd, nodig ik jullie graag uit om het prikkeldraad door te komen knippen. Dat geldt voor het hele publiek mensen."

Dan is er de Donge. De omvorming van de watergang in een meanderende rivier is voltooid ten zuiden van de A58. Daarboven is nog veel mogelijk zullen we maar zeggen. De wethouder is enthousiast over het potentieel van het gebied. "Maar ik heb ook zelf ervaren dat het ingewikkeld ligt. Er zijn veel grondeigenaren en er is veel grond te koop, dat is heel raar."

Jacobs wil wat verhelderen over het budget. "Er is zes miljoen euro beschikbaar voor de ontwikkeling van groen en dat is dus niet uitsluitend voor het Stadsbos. We willen ook wat doen met het Noorderbos [de voormalige vloeivelden in Noord, red] en Moerenburg. Ons doel is om geld met geld te maken. Dat wil zeggen dat we mikken op cofinanciering door de provincie, het rijk en Europa. Logisch want we moeten de ontwikkeling ook samen gaan doen."

Poffertjes
Om het heideveldje hangt nu een draad met stroom, sputtert Frans Post. Waarom staat daar geen friteskraam. Wandelen maakt hongerig. Hoe daagt de wethouder ondernemers uit om leuke activiteiten te gaan ontplooien?
"Die zin doet me denken aan een interessant artikel van een zekere meneer Post, in het Brabants Dagblad van afgelopen zaterdag," reageert Mario Jacobs snedig. "Er stond nog meer in: je kunt tegen ondernemers zeggen, als je geld verdient in gebied, kun je ook wat terugdoen voor het gebied. Neem als voorbeeld een poffertjeskraam. Als tegenprestatie kan ik me voorstellen dat ter ondersteuning van een jaarlijkse schoonmaakactie, de kinderen gratis poffertjes krijgen. Om dat soort sponsoring gaat het. Bewustzijn creëren en kleine stappen vooruit zetten. Dan krijg je mensen mee."

Mensen, we zeiden het al, zie je niet in het gebied. Een geheime ontmoetingsplek voor homo's kan gelden als uitzondering. Alle paden zijn noord-zuid gericht; wie van oost naar west wil stuit op prikkeldraad. Men kan dus nergens heen. Zou de wethouder er nu 's zondags gaan wandelen?
"Niet langs die plek," klinkt het afgemeten. "Ik zou best willen want er zijn mooie stukken. Ik zag een vistrap en de Kaaistoep zelf mag er wezen. Maar inderdaad, je kunt niet van het een naar het ander."

Geen Efteling
Niet alleen is het gebied lastig te doorkruisen. De stad staat ook met haar rug naar het gebied toe. Er zouden dus groene poorten moeten komen, analyseert Frans Post. Heeft de bestuurder daar wellicht al ideeën bij?
Jacobs begint liever aan de andere kant: "Allereerst moet er iets te beleven zijn. Dan willen de mensen pas erheen. Overigens zit er nu al best veel. Een hockeyclub, een hertenfarm, een struisvogelfarm. De Auberge ligt er ook nog. Dit soort pareltjes kun je aan elkaar rijgen met een ketting."

En verder is het een kwestie van marketing, concludeert de wethouder. "Alles begint bij het bekendmaken. Fake it until you make it. Ikzelf ben ook aangenaam verrast doordat ik er geweest ben. Zo werken die dingen."

Waar gaat gemeente op focussen in het Stadsbos? Mario weet dat er nu al dingen gebeuren. Alleen zijn die niet zo zichtbaar. "Tijdens mijn vakantie zijn er bijvoorbeeld drie soorten kikkers uitgezet. Ook dat is een stapje – een klein element maar belangrijk voor de biodiversiteit. In het algemeen is het niet de ambitie om er een Kampina van te maken, want daar mag niets. Maar evenmin een soort Efteling want die hebben we al."

En verder herinnert het lid van het nieuwe college dat het blauwdrukdenken passé is. "We willen dit samen met de stad gaan doen. Nog voor het einde van het jaar organiseren we een bijeenkomst. Een soort ideeënfestival waar we gesprekken gaan voeren en meningen ophalen. Dat inspireert. Net als de subsidie die we gekregen hebben om de biodiversiteit te vergroten. Daarmee kunnen we poelen gaan graven en ook daar zijn we nu al mee bezig."

Veel goed nieuws dus eigenlijk. Dit verhaal wordt voorjaar 2015 vervolgd.

 

 


Volgend artikel: De Milieucafé Award 2014

Frans Post en Mario Jacobs

Mario Jacobs

Frans Post en Mario Jacobs


Foto's: Wendy Presser

Verslag: Hans van den Berk